Konsekwencją usunięcia zęba jest nie tylko pogorszenie estetyki, utrata funkcji w miejscu brakującego zęba, przechylanie zębów sąsiadujących, wysuwanie zębów przeciwstawnych i przeciążanie pozostałych zębów, ale także znaczny zanik kości wyrostka zębodołowego. Po 6 miesiącach może to być 23% objętości, po 2 latach 60%, a po 5 latach nawet 70% objętości.
Decyzja o wprowadzeniu implantu powinna być w miarę możliwości podjęta nawet przed usunięciem zęba o wątpliwym rokowaniu, aby z odpowiednim wyprzedzeniem wykonać planowanie, tomografię, skanowanie, szynę do nawigowanej implantacji oraz przeprowadzić delikatne usunięcie zęba z zachowaniem jak największej ilości kości.
Materiały kościozastępcze mogą pochodzić od pacjenta, gdy są pobrane z innego miejsca w jamie ustnej, na przykład z okolicy zębów mądrości szczęki lub żuchwy albo z bródki. Mogą także pochodzić z innego miejsca ciała pacjenta, od innych pacjentów z banków kości za zgodą Ministerstwa Zdrowia po odpowiednim przebadaniu, albo od zwierząt po biologicznym, chemicznym i radiologicznym oczyszczeniu.
